گفته مىشود ، تا اگر كمترين آمادگى براى پذيرش حق دارند ، تحت تاثير قرار گيرند . دقت كنيد : مىگويد : « من چنين ماموريت يافته‌ام و من چنين نهى شده‌ام » يعنى شما خودتان حساب خويش را برسيد ، بىآنكه حس لجاجتشان را تحريك كند . آخرين سخن در باره آيات فوق اينكه در سه آيه پشت سر هم توصيف خداوند به « رب العالمين » تكرار شده است . نخست مىگويد * ( فَتَبارَكَ اللَّه رَبُّ الْعالَمِينَ ) * . بعد مىگويد * ( الْحَمْدُ لِلَّه رَبِّ الْعالَمِينَ ) * . و سپس مىفرمايد : * ( أُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمِينَ ) * . يك نوع ترتيب منطقى در ميان آنها مشاهده مىشود زيرا نخست سخن از جاويدان و پربركت بودن خدا است ، سپس از اختصاص هر گونه حمد و ستايش به ذات پاك او ، و سرانجام انحصار عبوديت و پرستش در ذات مقدسش .